اولین نامه به محمد مهدی عزیز

سلام به عزیز دل بابا و مامان

الان مدت هاست که انتظار اومدنت رو می کشیم. خیلی دلمون برات تنگ شده. این انتظار، هم شیرینه و هم کشنده. هم امیدبخش و هم سوزنده. دعا می کنیم که به خوبی و خوشی دنیا بیای و سالم و صالح باشی و بمونی.

راستی می دونی که کی هستی؟

شما اولین فرزند مامان و بابا، دوازدهمین نوه پدری و اولین نوه مادری هم میشی. ماه شعبان هم دنیا میای. برای همین هم اسم شما مهدی شده. توی ماههای اولی که توی جمع ما بودی و ما نمی دونستیم، چندبار هم جمکران رفته بودی. پس حتما باید سرباز امام زمان بشی. بابا که دوست داره طلبه بشی.

قرار بود اسمت رو اگر دختر باشی، فاطمه جان و اگر پسر باشی محمد مهدی بذاریم که محمد مهدی شدی. البته تا الان که اول ماه نهم است، سونوگرافی گفته که گل پسری.

همه چیز برای اومدنت آماده شده: لباس هات، تخت پارک، کالسکه و رو روک، کریر، اسباب بازی و ....

سعی کردیم که خودمون هم برای اومدنت آماده کنیم. الان کلی کتاب خوندیم که بتونیم خوب تربیتت کنیم. البته باید خودمون هم خوب تربیت بشیم.

تا نامه های بعدی خدانگهدارت